Intro
Gezien de huidige omvang van de mensheid is het gemakkelijk onbekend ten onder te gaan. Een noodlot welke de fotografie als taak op zich genomen heeft te slechten, te verbannen, of in ieder geval uit te stellen. Haar voornaamste eigenschap de zichtbare werkelijkheid te reproduceren en te behouden, resulteert in een grotere concentratie, verkenning, en (her)ontdekking van de wereld die we bevolken. Maar hoewel de fotografie ons wereldbeeld aanzienlijk vergroot, bevestigt zij tevens de eenzame als wel unieke positie van onze planeet en haar voortgebrachte evolutie. In mijn werk onderzoek ik de relatie tussen de fotografie en de wereld die zij vastlegt, door middel van het beschouwen van de functies en eigenschappen van het medium, alsmede van de beleving en het begrip van deze wereld.
Simon van Til
Simon van Til heeft uitgesproken opvattingen over de betekenis van de fotografie. Vooral de ontleding en beschouwing van de fotografie, welke in beginsel vooral authentiek en “echt” is, stelt hij centraal. Ook de factor ‘tijd’ speelt binnen zijn werk vaak een belangrijke rol. Deze ingrediënten leveren een scherp analytische en documentaire beeldtaal met een fascinerende zeggingskracht op.
Binnen de tentoonstellingsreeks ‘Tabularium’ is de positie van Simon van Til enigszins anders dan die van de vorige kunstenaars. Juist omwille van zijn visie ten aanzien van fotografie in het algemeen en zijn werk in het bijzonder, werd hij uitgenodigd om de tentoonstellingsreeks af te sluiten als een review, een kijk op wat er aan zijn eigen presentatie vooraf is gegaan. Hoewel hierdoor sprake is van een concreter geformuleerde opdracht in vergelijking tot de andere tentoonstellingen, werd hem binnen dit kader volledige autonomie gegund.
In de loop van het voorbije jaar is van Til er in geslaagd een boeiend eigenzinnig concept te ontwikkelen aangaande het benaderen van het werk van de anderen. Telkens wanneer er zich een nieuwe tentoonstelling aandiende, stelde hij het onderzoek naar het geëxposeerde werk in functie van zijn eigen presentatie-ideeën minutieus bij. “Ik stel mezelf als doel bij iedere tentoonstelling een skelet te maken van de getoonde werken of installaties. Een samenvatting die niet zozeer als hoogste doel heeft een letterlijke weergave van de getoonde werken te willen zijn maar wel de inhoud en vorm kan overbrengen of herinneren. Tevens onderzoek ik de eigenschappen en functies van de fotografie in relatie tot de getoonde werken en inhoudelijkheden.”, zo formuleerde hij zijn werkwijze begin november. Een paar maanden later resulteerde deze aanpak in de beschrijving van een helder tweeledig concept:
“… De kluis zal een reeks portretten herbergen, welke in 1 rij of baan alle wanden van de kluis zullen beslaan en die doorloopt op de muur in de archiefkast. De installatie zal de Tabulariumgeschiedenis aan elkaar rijgen d.m.v. van het portretgenre, waarbij er ontmoetingen aangegaan worden met een groep van 30 unieke individuen, uit verschillende continenten en tijden afkomstig, die elk verwijzen naar hun eigen onderwerpen, inhoudelijkheden en geschiedenis. De installatie zal het midden houden tussen een verslag van het Tabulariumproject, een dwarsdoorsnede van de menselijke populatie, en een erekamer of “memorial chamber”.…In de atoomschuilkelder zal er niks aan de muren hangen, maar zal er een archief te zien zijn, verdeelt over 6 tafelconstructies. In de kelder zal geen enkele afbeelding van een persoon te vinden zijn maar zal al het beeldmateriaal bestaan uit landschappen en plattegronden. Ook hier worden verscheidene landen, historie en wetenschappelijke kennis gebundeld die zowel vertellen over het Tabulariumproject als over de wereld in haar veelomvattendheid. De plek die juist ontworpen is om de buitenwereld af te sluiten, zal hier ruimte bieden aan verschillende perspectieven op de wereld.”
Ten behoeve van de interpretatie van zijn tentoonstelling vindt Simon van Til het van belang dat men weet dat elke afbeelding die deel uitmaakt van zijn presentatie, een reproductie is. Het zijn stuk voor stuk beelden die afkomstig zijn uit één van de vorige 7 tentoonstellingen. Op die manier realiseert hij als het ware een samenvatting van de gehele tentoonstellingsreeks. Door keuze van wat al dan niet ‘gereproduceerd’ wordt en vooral ook door de wijze waarop dit telkens weer anders gebeurt, componeert hij tegelijk een compleet eigen verhaal en geschiedenis.
Als afronding maakt de kunstenaar tenslotte nog een uitzondering op zijn eigen opgelegde regel. Een vroeger werk van hemzelf, ‘Willem. Untitled.’ 2007, bestaande uit 2 identieke foto’s van een man, wil hij aan de reeks portretten in de kluis toevoegen. Zonder toevoeging van een persoonlijke portretbijdrage is Tabularium #8, ‘Appendix I & II’ als review van een 8-delige tentoonstellingsreeks immers geen voltooit geheel.
Algemene info
Locatie: Projectruimte CBKNijmegen
Van 12.06.2008 t.e.m. 13.07.2008
